Stag reels, ook wel bekend als stag party films, zijn erotische en vaak expliciet pornografische korte films die werden geproduceerd van het begin van de 20e eeuw tot de vroege jaren 1980. De term “stag” verwijst naar alleenstaande mannen (“to go stag” betekent “alleen gaan”) en weerspiegelt de homosociale setting van deze films: ze waren bedoeld voor privévertoningen op mannenbijeenkomsten, zoals vrijgezellenfeesten, bordelen, sociale clubs of exclusieve “alleen voor leden” cinemaclubs. Sommige films uit de jaren 1930 droegen zelfs een fictief “Stag Films” logo met de kop van een mannelijk hert, wat hun underground karakter benadrukte.
Clandestiene Beginjaren
In het begin waren stag reels zeer illegaal. Vanwege strenge censuurwetten, zoals de Amerikaanse Comstock Act van 1873 die “obscene” materialen verbood, werden deze films anoniem geproduceerd en verspreid. Deze “nudies” waren meestal 8mm- of 16mm-stomme korte films van 5 tot 15 minuten, bedoeld voor privévertoningen. Ze werden onder de toonbank verkocht in sekswinkels of via discrete kanalen. De clandestiene aard maakte ze extra spannend voor het publiek, dat vaak bestond uit groepen mannen die op zoek waren naar verboden entertainment.
De Opkomst van Fetish en BDSM
Tegen de jaren 1950 verschenen er naast pornografische reels ook niet-pornografische films die zich richtten op nudisme, striptease en fetisjen zoals bondage, spanking en rollenspel. Deze films werden vaak geadverteerd in mainstream “girlie” tijdschriften en underground fetisjmagazines zoals Bizarre en Corporal. In tegenstelling tot de expliciete seksscènes in pornografische stag reels, bevatten fetisjfilms vaak geen naaktheid of seks, maar draaiden ze om de suggestie van machtsdynamiek, discipline of erotische spanning. Vooral in Frankrijk, waar de houding tegenover erotiek liberaler was, bloeide de productie van BDSM-georiënteerde films op. Fotograaf Jacques Biederer, eigenaar en oprichter Biederer Studio & Ostra Studio, produceerde in de jaren 1930 enkele van de vroegste spanking- en whipping-reels, die nog steeds bestaan en een bron van inspiratie vormen voor hedendaagse BDSM-liefhebbers.
Technologische Verschuiving
In de jaren 1970 werden zwart-witfilms vervangen door kleurfilms, soms met geluid of muziek, en begon de grens tussen pornografische en fetisj-georiënteerde reels te vervagen. De introductie van videocassettes en VCR’s in de vroege jaren 1980 maakte filmrollen echter grotendeels overbodig. VCR’s maakten privévertoningen toegankelijker en goedkoper, wat de BDSM- en fetishgemeenschap een bredere toegang gaf tot dit soort content. Veel vroege BDSM-videobanden waren eigenlijk verzamelingen van omgezette 8mm stag reels, vaak met toegevoegde publieke domeinmuziek om de ervaring te versterken.
Invloed op de Moderne BDSM-Cultuur
Stag reels, en vooral de fetish- en BDSM-georiënteerde varianten, waren pioniers in het visualiseren van alternatieve vormen van seksualiteit. Ze boden een ruimte waar machtsdynamiek, discipline en erotische fantasieën konden worden verkend, lang voordat BDSM mainstream erkenning kreeg. Tegenwoordig zien we de erfenis van deze films in de toegankelijkheid van BDSM-content online. De vroege werken van producenten zoals Jacques Biederer blijven een inspiratiebron voor moderne BDSM-esthetiek, van fotografie tot film. Een bekende naam als Irving Klaw was niet in elk opzicht origineel, hij had zich op zijn beurt laten inspireren door de vroegere pioniers (zoals Jacques Biederer) en wist daar een eigen lucratieve draai aan te geven.
Onbekende producties
Amusante scènes uit 3 exploitatie- en horrorfilms in het publieke domein, in één compilatie weergegeven:
Slaves in Bondage (1937)
Deze film bevat speciale artiesten die zich bezighouden met ruige fysieke interacties, waaronder billenkoekscènes.
The Brain That Wouldn’t Die (1962) en Horrors of Spider Island (1960): Beide films bevatten beruchte “catfight”-sequenties, een hoofdbestanddeel van de exploitatiecinema uit die tijd
Biederer Studio Producties
Natuurlijk kan dit blog niet zonder de voorbeelden van Biederer Studio. Bekijk vooral de complete verzameling op het blog zelf.
Sous Les Caresses du Martinet
Sous Les Caresses du Martinet heeft een speelse, consensuele toon. Een vrouw die alleen een slip, kousen en schoenen draagt, staat voor een spiegel en geselt zichzelf zacht met een martinet. Vervolgens zwaait ze weg naar een vrouwelijke onderdanige die in een stoel zit. Het onderdanige meisje, dat zich lijkt te vermaken, wordt in verschillende posities gegeseld. Het is niet bekend of Biederer deze zelf regisseerde. Beide featurettes zijn redelijk goed gemonteerd en bevatten een verrassend aantal close-up “reaction”-shots, iets wat maar weinig fetishfilmmakers, waaronder Klaw, de moeite namen om op te nemen
Irving Klaw Producties
Irving Klaw (1910-1966), bijgenaamd de “Pin-up King”, was een prominente Amerikaanse handelaar in erotische en fetish-foto’s en -films, waaronder pin-ups en BDSM-beelden. Hoewel hij zelf geen fotograaf was, speelde Klaw een sleutelrol in de distributie van sexploitation- en fetisjcontent in de jaren 1940 en 1950, en werkte hij samen met iconen zoals Bettie Page.
Drie Obscure Klaw Films
Deze drie korte, raadselachtige films van Klaw tonen typische touwslavernij- en spankingscènes met modellen in hun ondergoed. De beelden zijn opgenomen in een grimmige magazijnomgeving en bevatten geen titelkaarten die de artiesten identificeren, wat erop wijst dat het mogelijk een onvoltooide grondstof is. Een humoristische blooper vindt plaats om 5.30 uur, waarbij de tweede cameraman per ongeluk aan de linkerkant van het frame verschijnt. Het laatste shot is een stilstaand beeld van de iconische Bettie Page in een bikini met luipaardprint. Dit segment is afzonderlijk verspreid en kan worden gevonden door te zoeken naar “Bettie Page: Spanked Slave Girl.”
Riding the Human Pony Girl
Irving Klaw’s Riding the Human Pony Girl (jaren vijftig) is een van de vroegste filmische verkenningen van het ponyspelfetisjisme. De korte film bevat ingewikkelde bondage, lichte pak slaag en girl-on-girl pony-rijden, waarin de experimentele benadering van erotische cinema uit die tijd wordt getoond.
Halverwege pauzeren de twee dominatrices om de armpositionering van de onderdanige aan te passen, waardoor kijkers kunnen speculeren of dit een bewuste artistieke keuze was of een vergissing bij de enscenering. Het uitgebreide leren harnas, de polsbeugels en het gezichtsmasker voegen authenticiteit toe aan de scène en weerspiegelen Klaw’s aandacht voor fetisjesthetiek
Wanneer je geïnteresseerd bent in Stag films dan raad ik je aan om de verzameling op Bdsm Art Archive te bekijken.
